କି ସୁନ୍ଦର ( ପ୍ରଣତି ସାହୁ, ପ୍ରଫେସର କଲୋନୀ,ରାୟପୁର)

 

କି ସୁନ୍ଦର ସୁଶୋଭିତ ଅlହା ଏ ପ୍ରଭାତ ,

ନିଦ୍ରା ତେଜି ଉଠି ଯାଏ ସମସ୍ତ ଜଗତ 

।

କୋକିଳ କଣ୍ଠରେ ଆହା କି ସୁନ୍ଦର ଗୀତ ,

ଶୋଭାମୟ ଏ ପୃଥିବୀ ଉଜ୍ଜ୍ବଳ ପ୍ରଭାତ ।

ଆକାଶେ ସୁରୁଜ ସତେ ଲଲାଟ ର ଟୀକା ,

ପୃଥିବୀ ର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ରେ ସ୍ବର୍ଗ ପଡ଼େ ଫିକା।

ସବୁଜ ରଙ୍ଗ ଶାଢ଼ୀ ପିନ୍ଧି ପୃଥିବୀ ସୁନ୍ଦରୀ ,

ତା ଆଗରେ ଫିକା ଆଜି ସ୍ବର୍ଗ ଅପସରୀ ।

ନୀଳ ନୀଳ ଆକାଶ ଭସା ଭସା ବlଦଳ ,

ଧରଣୀ ରାଣୀ ସତେ ନାଇଛି କଜଳ ।

ପାହାଡ଼ ର ଛାତି ଚିରି ଝରିଯାଏ ଝରଣା ,

ଅପରୂପ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ସେ ନାହିଁ ତା ଉପମା ।

କବି ପ୍ରାଣ ବିଭୋର ହୁଏ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ,

ଝରିଯାଏ ଲେଖନୀ ରୁ କବିତା ମନଲାଖି ।